Een all-in auto huren bij Sunny Cars? Naar sunnycars.nl

Tom van der Leij (Reisfotograaf/schrijver en reisgids)

Nee, met autorijden in Argentinië heb je niet meteen het meest relaxte rijland ter wereld te pakken. Vooral in de steden en op de drukke snelwegen is rijden ronduit chaotisch. Het recht van de grootste is de sterkste en die neemt voorrang geldt hier. Maar laat nou net in het uiterste zuiden en het uiterste noorden de mooiste natuurparken van het Zuid-Amerikaanse continent liggen. En inderdaad ja, er lopen wegen doorheen. En wat voor wegen!

De Patagonische prachtwegen liggen grofweg tussen San Martin de los Andes en Esquel, in het noorden van de streek. Een uitgestrekt merengebied dat tegen het reusachtige Andesgebergte ligt met vulkanen, rivieren, uitgestrekte oerbossen en lieflijke dorpjes die onderling verbonden zijn met prachtige wegen.

uitzicht argentinië weg

De afgelopen jaren ben ik vijf maal in Patagonië geweest, de gigantische regio in het zuiden van Chili en Argentinië. Twee keer gevlogen naar El Calafate en Vuurland en met een privéchauffeur verder. De derde keer ben ik met de auto van mijn Argentijnse schoonmoeder naar Bariloche gereden. Dat laatste was niet handig, vierentwintig uur rijden over loodrechte wegen door honderden kilometers saai landschap vrachtwagens inhalend om uiteindelijk Patagonie te bereiken. Daarna heb ik de lange heenweg van ruim 1500km per luxe touringbus gedaan om er ter plekke mijn huurauto op te halen.

Op m’n vierde trip kon ik op een bepaald moment niet meer schakelen en alleen in de derde versnelling rijden. Het was al donker, het regende, geen hond te bekennen, ik reed op een gravelweg een hoge pas over. Uiteindelijk heb ik vol gas de bochten door en met samengeknepen billen mijn einddoel gehaald. De volgende dag kreeg ik zonder blikken of blozen een kersverse auto mee van het lokale autoverhuurbedrijf; de versnellingskabel was gebroken. Toch handig dat alle verzekeringen bij de huur zaten inbegrepen.

rijden in Patagonie argentinië

huurauto argentinië uitstrekte weg

Afgelopen januari, de hoogzomer aan deze kant van de wereld ben ik naar de noordelijkste Argentijnse provincies Salta en Jujuy gereden. Het begon meteen goed. Vanaf Schiphol met Alitalia via een korte overstap in Rome naar Buenos Aires. Ruimte, vliegtuigvoedsel maar dan op z’n Italiaans, luchtig en culinair verantwoord met oog voor design. Heerlijk uitgeslapen pakte ik de volgende dag een touringcar, wederom het eerste saaie stuk overbruggend met om vervolgens in Saltastad mijn huurauto op te halen.

Het stadsverkeer in Argentinië is een crime en het is toch altijd weer even wennen de eerste paar minuten. Automobilisten geven geen richting aan, ze halen rechts dan wel links in, toeteren om het minste geringste, bumperkleven als elastiek en als je iemand op zijn rijgedrag aanspreekt krijg je naast een gefronste blik een kaarsrechte middelvinger opgestoken. Wat een genot is het om een half uurtje na het verlaten van de ochtendspits de onverharde ruta 33 te nemen, die na een kilometers hoge pas, een desolaat landschap van duizenden metershoge cactussen en verschillende toeristische dorpjes overgaat in de legendarische ruta 40. De weg die Ernesto ‘Che’ Guevara met zijn motor halverwege de vorige eeuw afreed. Je rijdt hier soms letterlijk dwars door bergen in de bizarre rotsformaties van la quebrada de las flecha.

lama´s langs de weg argentinië

rotsen argentinië

Na een paar dagen wijnproeven voor Winelife Magazine bij de wijnboeren van Cafayate pak ik de ruta nationaal 68 terug richting Salta. Deze geasfalteerde weg is misschien nog wel indrukwekkender dan heen. Na de ene bocht verschijnt er weer een nieuw surrealistisch beeld van in elkaar gedrongen bergen die schitteren in alle kleuren van de regenboog. Na Salta volg ik de weg noordelijk, via Jujuy naar de grote zoutvlaktes tegen de grens met Chili. Weer een pas over van ruim vierduizend meter via haarspeldbochten. En weer teveel fotomomenten en prachtige uitzichten. Plekken waar je gewoonweg moet stoppen om foto’s te nemen. En dat houdt in dat ik continu stop eigenlijk omdat de omgeving telkens weer anders is, zo fotogeniek. In Argentinië is het erg prettig de saaie immense stukken weg per vliegtuig of bus af te leggen, maar als je eenmaal in je vakantieregio bent, dan is een huurauto toch wel echt een vereiste. Wel even een international rijbewijs bij de ANWB ophalen ivm verzekeringen!

Patagonië Argentinië bergen landschap

haarspeldbochten argentinië

Spiegel argentinië

Tom van der Leij (www.fototom.nl) publiceert zijn reisproducties in Nederlandse kranten, websites, reisbladen, natuurmagazines en buitensportbladen. Zijn artikelen n.a.v. bovenstaand reisverslag verschijnen in Het Parool en Winelife Magazine. Daarnaast is hij eigenaar van Toms Travel Tours, een kleinschalige touroperator in Amsterdam die o.a. fotografietours geeft. Klanten van Sunny Cars krijgen 20% korting bij een boeking van een van zijn tours. Meer informatie op www.tomstraveltours.com

Gastblogger

Reisjournalisten of -bloggers

Plaats een reactie

* Nodig om een reactie te plaatsen.

Misschien ook interessant voor jou