Een all-in auto huren bij Sunny Cars? Naar sunnycars.nl

Vaststaan in de modder

Heerlijk toch, reisverhalen. Je hebt te maken met een andere omgeving, taalbarrières en andere culturen. Wellicht kunnen deze verhalen een inspiratiebron zijn voor je eigen reis! Of komt iets je bekend voor? Ver weg of dichtbij, elke ervaring is weer anders. We volgen journalisten, collega’s en partners die een huurauto in het buitenland nodig hebben om een reportage te kunnen maken en laten hun ervaring met jou delen.

Uitgever van reismagazine Columbus, Matthijs de Groot, verkent met zijn gehuurde camper de nationale parken van Noord-Namibië en rijdt zichzelf vast in de modder.

De Caprivi Strip Namibië

Wat een blunder heb ik zojuist begaan. ‘Als je dreigt vast te komen zitten, vooral niet schakelen!’zei de lodge-eigenaar nog tegen me voordat ik onze gehuurde vierwielaangedreven camper insprong om de nationale parken van de Caprivi Strip in het noorden van Namibië te verkennen.Mathijs de Groot in Namibië

Ondanks zijn waarschuwing, schakelde ik toch te laat naar een lagere versnelling, viel de auto stil en zitten mijn vrouw Louise en ik nu vast in een dikke laag natte klei. Niet in paniek raken, bedenk ik me. Rustig ademhalen. Ik kijk om me heen. Links in de verte sjokken dertig olifanten langzaam vooruit, voor me op het pad steken een paar impala’s over en rechts in de rivier baden een tiental nijlpaarden. Alleen hun neuzen, ogen en in verhouding veel te kleine oortjes komen boven het water uit. Nijlpaarden hebben meer dodelijke slachtoffers op hun geweten dan welk ander wild dier dan ook, bedenk ik me.

De Caprivi ligt ingeklemd tussen Zambia en Angola in het noorden en Botswana in het zuiden en er stromen maar liefst drie woeste rivieren door het landschap: de Zambezi, de Kwando en de Kavango, die uitmondt in de bekende Okavangodelta. Deze uithoek van Namibië is met niets te vergelijken. Je merkt het al als je vanaf Windhoek naar het noorden rijdt. Voor je ogen wordt het landschap stukje bij beetje steeds groener.

Voorbij de rode lijn

Maar passeer vijfhonderd kilometer van de hoofdstad de zogeheten Rode Lijn, het hekwerk dat Noord-Namibië (en vooral het vee) van de rest van het land scheidt, en je belandt plotsklaps in terra incognita. Weg zijn de grote hekken aan weerszijden van de weg, weg zijn de blanke boeren met hun pick-ups en grote boerderijen. Opeens verschijnen er hutjes gemaakt van riet, hout en leem, aan de horizon lopen vrouwen met kinderen en houwelen in de hand naar huis. Avontuur hangt in de lucht. Want dit is ook het gebied met een aantal spectaculaire wildparken die je met een vierwielaangedreven auto op eigen houtje kan verkennen. En waar je dus ook in de modder vast kan komen te zitten…

Door het zijraam zie ik twee enorme visarenden met hun nog bruingeveerde jong op een kale boom in de verte landen. Wat went het snel, bedenk ik me. In Nederland haalt deze mooie vogel het journaal als hij wordt gespot op de Hoge Veluwe en staan honderden bird nerds met verrekte nekken te turen naar één enkele visarend. Ik heb hier in de Caprivi inmiddels zoveel bonte, rare en gigantisch grote (en kleine) vogelsoorten gezien, dat ik nergens meer van opkijk.

Redding

In mijn buitenspiegel doemt een auto op. Onze redding! Zo zie je een hele dag niemand en zo verschijnt iemand precies op het juiste moment. Ik kijk in het rond om er zeker van te zijn dat er geen leeuwen in de aanval liggen en stap uit om onze verlossers te zoenen. Het zijn Christa en Uwe, ervaren Afrikagangers uit Duitsland.

Als voormalig Duitse kolonie is Namibië bij onze oosterburen in trek als vakantieland, zo blijkt. Op mijn verzoek of hij onze auto uit de modder kan trekken, antwoordt Uwe, ‘Kein Problem. Onze Land Rover is gebouwd door een vriend van me in Windhoek en heeft alles aan boord: koelkast, diepvriezer, full-size bed op het dak en zelfs een buitendouche met warm water.’ En een lier, waarmee we binnen enkele minuten uit de problemen zijn geholpen. Even later zitten we met onze nieuwe Duitse vrienden aan de ‘gin-tonic’ met ijsklontjes uit de diepvriezer en toosten we op het terreinwagen-paradijs dat Namibië heet.Matthijs bij zijn camper in Namibië

Gastblogger

Reisjournalisten of -bloggers

Plaats een reactie

* Nodig om een reactie te plaatsen.

Misschien ook interessant voor jou